ديروز ما زندگي را به بازي گرفتيم؛ امروز او ما را......

                                                      فردا؟

ما عاشق فهم و ادب و معرفتيم ............ ما خاك قدم هرچه زيبا صفتيم

اززشتي كردار دگر خسته شديم .......... محتاج دو پيمانه مي معرفتيم

به زمين مي افتم. پايم مي سوزد. درد اشكم راسرازير مي كند و من دستم را به جايي تكيه مي دهم و مي ايستم و ياد مي گيرم كه هر بار افتادن شروعي است براي محكم و استوار شدن و تحمل رنج و اندوه دعوتنامه اي است براي بازگشت شادي ها.

همچو فرهاد بود كوه كني پيشه ي ما....................كوه ما سينه ي ما، ناخن ما تيشه ي ما

بهر يك جرعه ي مي، منتي از ساقي نكشيم ..........اشك ما باده ي ما، ديده ي ما شيشه ي ما

عشق اينجا آتش است و عقل و دود............عشق كامد، مي گريزد عقل زود

عقل در سوداي عشق استاد نيست ...........عشق كار عقل مادر زاد نيست