گر بدین سان زیست باید پست

من چه بی شرم ام اگر فانوسِ عمرم را به رسوایی نیاویزم

بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه یِ بن بست

گر بدین سان زیست باید پاک

من چه نا پاک ام اگر ننشانم از ایمانِ خود، چون کوه

یادگاری جاودانه، بر تراز بی بقای خاک

دوستان عزیزم از همتون ممنون که تا حالا منو تشویق کردید، بهم سر زدید و......

به هر حال اگه  خوب بودم، اگه بد، منو به بزرگی خودتون ببخشید. شاید دیگه آپ نکردم

شایدم یه روز برگشتم که امیدوارم خیلی زود تصمیمم عوض بشه و برگردم.

دلم واسه همتون تنگ میشه.

با امید دیدار دوباره همتونو به خدا میسپارم